Hoe Wim’s Digitale Speeltuin is ontstaan
Sommige dingen ontstaan omdat je ze van tevoren bedenkt.
Andere dingen ontstaan gewoon onderweg.
Wim’s Digitale Speeltuin hoort voor mij bij die tweede groep.
Het begon niet met het plan om een grote website te maken. Het begon veel kleiner, in een periode waarin mijn leven behoorlijk was veranderd.
Een andere periode in mijn leven
Na mijn herseninfarct veranderde er veel.
Dingen die vroeger vanzelfsprekend waren, vroegen ineens meer tijd en energie. Mijn herstel kreeg vanzelf een belangrijke plaats in mijn dagelijks leven.
Toch bleef er iets hetzelfde: mijn belangstelling voor techniek.
Computers, servers, netwerken en het uitzoeken van technische problemen waren altijd al dingen waar ik plezier uit haalde. Tijdens mijn herstel merkte ik dat die nieuwsgierigheid nog steeds aanwezig was.
Sterker nog, techniek gaf me iets om naar uit te kijken.
Een probleem om over na te denken.
Een systeem om aan te bouwen.
Een project om stap voor stap verder te brengen.
Van idee naar website
Op een gegeven moment ontstond het idee om mijn ervaringen ergens vast te leggen.
Niet alleen mijn verhaal over herstel, maar ook de dingen waar ik technisch mee bezig was.
Mijn homelab.
Servers.
Netwerken.
Linux.
WordPress.
Open-source software.
En vooral ook de dingen die onderweg niet meteen goed gingen.
Want juist daar leer je vaak het meest van.
Zo begon de website langzaam vorm te krijgen.
Waarom juist een digitale speeltuin?
Ik wilde geen technische website maken waarop alleen maar instellingen en specificaties staan.
Ik wilde een plek waar ik dingen kon uitproberen.
Waar een project mocht groeien.
Waar iets ook eens fout mocht gaan.
En waar ik later terug kon kijken naar wat ik had gedaan en waarom ik bepaalde keuzes had gemaakt.
Daarom past Wim’s Digitale Speeltuin zo goed bij wat ik ermee wil.
Een plek waar ik kan bouwen, leren, testen en opnieuw proberen.
Niet alles hoeft vooraf vast te liggen.
Herstel en techniek horen bij elkaar
Misschien lijkt het vreemd om een verhaal over herstel te combineren met servers, netwerken en computers.
Voor mij voelt dat helemaal niet vreemd.
Tijdens mijn herstel ontdekte ik opnieuw hoeveel plezier ik uit techniek haal.
Wanneer ik met mijn homelab bezig ben, ben ik niet alleen met computers bezig.
Ik ben aan het leren.
Ik ben aan het nadenken.
Ik ben iets aan het bouwen.
En soms ben ik gewoon nieuwsgierig naar waarom iets niet werkt.
Dat geeft mij structuur en iets om naar uit te kijken.
Mijn verhaal gaat ook over opnieuw bouwen
Mijn leven veranderde door mijn herseninfarct, maar mijn nieuwsgierigheid en passie voor techniek zijn gebleven. Tijdens mijn herstel ben ik daarom opnieuw gaan bouwen met wat er nog steeds in mij zat.
Meer over mijn herstel en mijn persoonlijke verhaal lees je op Mijn verhaal.
Niet opnieuw beginnen vanaf nul
Toch zie ik mijn herstel niet als opnieuw beginnen vanaf nul.
Ik neem juist veel mee uit mijn leven van daarvoor: mijn ervaring, mijn kennis en vooral mijn passie voor techniek.
Daarop bouw ik nu verder.
Stap voor stap.
De website groeide met mij mee
In het begin was er vooral het idee om mijn verhaal te delen.
Daar kwamen technische onderwerpen bij.
Daarna projecten.
Daarna mijn homelab.
En steeds meer dingen die ik onderweg tegenkwam.
De website veranderde daardoor mee met mijn eigen ontwikkeling.
Ook nu is hij nog niet klaar.
Dat hoeft voor mij ook niet.
Er komen nieuwe ideeën.
Nieuwe projecten.
Nieuwe technische uitdagingen.
En waarschijnlijk ook genoeg momenten waarop ik opnieuw iets moet uitzoeken.
Dat is juist onderdeel van het geheel.
Wim’s Digitale Speeltuin is ook een geheugensteun
Er zit voor mij nog een praktische reden achter het vastleggen van wat ik doe.
Tijdens mijn herstel merk ik dat ik niet altijd alles even gemakkelijk onthoud.
Daarom vind ik het prettig om dingen te documenteren.
Niet alleen voor bezoekers, maar ook voor mezelf.
Een configuratie.
Een oplossing voor een probleem.
Een project dat ik heb uitgevoerd.
Of gewoon iets waar ik veel tijd in heb gestoken.
Wanneer ik het later opnieuw nodig heb, kan ik terugkijken.
Dat geeft rust.
En het voorkomt dat ik iedere keer helemaal opnieuw moet beginnen.
Een plek om te blijven leren
Daarmee is Wim’s Digitale Speeltuin meer geworden dan alleen een website.
Het is een plek waar mijn persoonlijke verhaal en mijn techniek bij elkaar komen.
Een plek waar ik kan schrijven over mijn herstel.
Maar ook over een server die ik opnieuw inzet.
Een netwerk dat ik aanpas.
Een Linux-systeem dat ik uitprobeer.
Of een probleem waar ik uiteindelijk toch een oplossing voor vind.
Het hoeft niet allemaal groot te zijn.
Soms is een kleine ontdekking al genoeg.
En de speeltuin blijft veranderen
Ik weet nog niet precies hoe de website er over een jaar uitziet.
Misschien staan er dan nieuwe projecten op waar ik nu nog niets van weet.
Misschien is mijn homelab weer veranderd.
Misschien heb ik nieuwe dingen geleerd.
En misschien zijn er onderwerpen waar ik nu nog helemaal niet aan denk.
Dat vind ik eigenlijk wel mooi.
Een digitale speeltuin hoeft niet af te zijn.
Je blijft er bouwen, leren en nieuwe dingen proberen.
Waarom ik dit deel
Met mijn website wil ik vooral laten zien dat er na een grote verandering ruimte kan blijven voor nieuwe dingen.
Mijn herstel gaat niet iedere dag hetzelfde.
Soms gaat het vooruit.
Soms moet ik een stap terug doen.
En soms is een rustige dag precies wat nodig is.
Maar ondertussen blijf ik bezig met dingen die ik leuk vind.
Techniek.
Mijn homelab.
Mijn website.
Nieuwe projecten.
En steeds weer iets om te leren.
Wim’s Digitale Speeltuin is daaruit ontstaan.
Een plek waar ik mijn ervaringen kan delen, kan blijven leren en op mijn eigen manier verder kan bouwen.
Niet allemaal tegelijk.
Niet perfect.
Maar wel stap voor stap.
Wat je hier kunt verwachten
De komende tijd blijf ik schrijven over verschillende onderwerpen.
Over mijn herstel.
Over mijn homelab.
Over servers, netwerken en open-source software.
Over projecten waar ik mee bezig ben.
En natuurlijk ook over de dingen die onderweg misgaan.
Want ook dat hoort erbij.
Misschien heb jij zelf een technische ervaring, een idee of een andere kijk op iets waar ik over schrijf.
Laat het gerust weten. Ik vind het leuk om ervaringen en ideeën te delen.
En voor mij hoeft het allemaal niet sneller.
Ik ben vooral blij dat ik weer kan bouwen, leren en nieuwsgierig kan blijven.
Soms is het genoeg om rustig verder te gaan en te kijken waar de volgende stap je brengt.