Niet alles gaat zoals ik wil – omgaan met frustratie tijdens mijn herstel
Herstellen na een herseninfarct betekent voor mij niet alleen werken aan mijn lichamelijke herstel. Het betekent ook leren omgaan met het feit dat dingen soms anders gaan dan ik wil.
Voor mijn herseninfarct was mijn eerste reactie bij een probleem vaak simpel: uitzoeken, oplossen en doorgaan.
Nu werkt dat niet altijd meer zo.
Mijn energie kan ineens op zijn. Mijn concentratie kan minder worden. Een probleem dat normaal gesproken misschien relatief eenvoudig lijkt, kan daardoor veel meer van mij vragen dan ik verwacht.
En juist dat kan frustrerend zijn.
Als iets gewoon moet lukken
Een van de lastigste dingen vind ik soms het verschil tussen wat ik wil en wat ik op dat moment kan.
In mijn hoofd weet ik vaak precies wat ik wil doen. Ik wil iets afmaken. Ik wil begrijpen waarom iets niet werkt. Ik wil niet stoppen voordat het opgelost is.
Maar mijn lichaam en mijn hoofd bepalen soms een ander tempo.
Dat kan een behoorlijk gevecht met mezelf worden.
Dan denk ik bijvoorbeeld:
Dit moet toch gewoon lukken?
En vervolgens lukt het niet.
Niet omdat ik het niet begrijp, maar omdat ik op dat moment simpelweg niet meer de energie of concentratie heb om verder te gaan.
Mijn homelab als voorbeeld
Mijn homelab is voor mij meer dan alleen een verzameling computers en servers. Het is ook een manier om bezig te blijven, dingen te leren en mezelf uit te dagen.
Maar juist daar kom ik dit soort momenten regelmatig tegen.
Onlangs had ik bijvoorbeeld een langdurige storing waardoor mijn website en mail niet meer werkten. Dat was behoorlijk frustrerend.
Ik wilde het probleem oplossen en natuurlijk liefst zo snel mogelijk.
Maar tijdens mijn herstel werkt snel willen soms juist tegen me.
Ik moest mezelf eraan herinneren dat ik niet alles tegelijk hoef op te lossen.
Dus ben ik het probleem stap voor stap gaan aanpakken.
Eerst kijken wat er precies niet werkte. Daarna onderzoeken waar het probleem kon zitten. Vervolgens een nieuwe oplossing opbouwen en testen.
Ook dat ging niet meteen goed.
De eerste installatie van mijn nieuwe firewall liep vast tijdens een firmware-update en eindigde met een reset naar de fabrieksinstellingen.
Op zo’n moment is het heel gemakkelijk om gefrustreerd te raken.
En dat gebeurde ook.
Maar uiteindelijk besloot ik opnieuw te beginnen.
Niet sneller.
Niet alles tegelijk.
Gewoon opnieuw, stap voor stap.
Ik heb het hele proces ook beschreven in mijn artikel Van frustratie naar oplossing: een nieuwe start voor mijn firewall.
Frustratie betekent niet dat ik gefaald heb
Dat is misschien wel een van de belangrijkste dingen die ik tijdens mijn herstel leer.
Dat iets niet lukt, betekent niet automatisch dat ik gefaald heb.
Soms betekent het gewoon dat ik moet stoppen.
Soms moet ik een probleem kleiner maken.
En soms moet ik accepteren dat iets vandaag niet afkomt.
Dat vind ik niet altijd gemakkelijk.
Ik ben gewend om door te gaan totdat iets werkt. Maar herstel vraagt iets anders van mij. Het vraagt dat ik beter luister naar mijn eigen grenzen.
Dat betekent niet dat ik minder wil.
Het betekent dat ik mijn manier van werken moet aanpassen.
Stap voor stap werkt beter
Ik merk dat het voor mij steeds beter werkt om problemen op te delen in kleine stappen.
Eén probleem tegelijk.
Eén verandering tegelijk.
Eerst begrijpen wat er gebeurt en daarna pas iets aanpassen.
Dat geeft mij meer rust en voorkomt dat ik mezelf verlies in een probleem dat steeds groter lijkt te worden.
Het mooie is dat die aanpak niet alleen bij mijn herstel helpt.
Hij helpt ook bij mijn homelab.
De storing met mijn firewall is daar een goed voorbeeld van. Uiteindelijk kwam de website weer online, werkte de mail weer en kon ik Outlook weer gebruiken.
Niet omdat alles in één keer goed ging.
Maar omdat ik ben blijven zoeken naar een oplossing, zonder mezelf te dwingen alles tegelijk te doen.
Herstel betekent ook opnieuw leren
Herstellen betekent voor mij steeds meer dat ik niet hoef te bewijzen dat ik alles nog precies hetzelfde kan als vroeger.
Ik ben veranderd.
Mijn tempo is veranderd.
Mijn belastbaarheid is veranderd.
Maar mijn nieuwsgierigheid en mijn wil om dingen te begrijpen zijn er nog steeds.
Misschien moet ik die alleen op een andere manier gebruiken.
Ik probeer daarom steeds meer te accepteren dat een dag waarop iets niet lukt, niet automatisch een slechte dag is.
Ook dan heb ik iets geleerd.
Over mezelf.
Over mijn grenzen.
En soms zelfs over techniek.
Morgen is er weer een nieuwe stap
De storing met mijn website en mail is inmiddels opgelost. De firewall heeft een nieuwe start gekregen en mijn homelab draait weer zoals het hoort.
Maar voor mij gaat het verhaal verder dan alleen de techniek.
Deze ervaring heeft me opnieuw laten zien dat herstel niet alleen gaat over vooruitgang.
Het gaat ook over omgaan met frustratie, verwachtingen bijstellen en accepteren dat niet iedere dag hetzelfde is.
Ik hoef niet alles vandaag op te lossen.
Soms is één kleine stap genoeg.
En morgen kan ik weer verder.