Mijn eerste stap met logopedie
Gisteren ben ik begonnen met logopedie. Een nieuwe stap in mijn herstel, en opnieuw een moment waarop ik merk dat vooruitgaan vaak begint met kleine stappen.
Na mijn herseninfarct ben ik opnieuw gaan opbouwen tijdens mijn herstel. Dat betekent niet alleen oefenen en trainen, maar ook ontdekken wat mij helpt om verder te komen.
Logopedie is daar nu een nieuw onderdeel van. De komende tijd ga ik niet alleen tijdens de afspraken oefenen, maar ook thuis aan de slag. Herhalen, oefenen en stap voor stap proberen om vooruitgang te boeken.
Het is misschien een kleine stap, maar voor mij is het een belangrijke.
Oefenen hoort erbij
Bij logopedie gaat het niet alleen om wat er tijdens een afspraak gebeurt. Wat ik daar leer en oefen, neem ik mee naar huis.
Daar ga ik de komende tijd bewust mee aan de slag. Thuis oefenen betekent voor mij vooral herhalen en blijven proberen. De ene oefening zal makkelijker gaan dan de andere. Dat hoort er ook bij.
Ik probeer daarbij niet te veel tegelijk te willen. Net als bij andere onderdelen van mijn herstel werkt het voor mij beter om stap voor stap vooruit te gaan.
Herhalen en geduld hebben
Herstel gaat niet iedere dag op dezelfde manier. De ene dag kan iets beter gaan dan de andere dag. Daarom probeer ik vooral naar de langere lijn te kijken.
Een oefening die vandaag lastig is, hoeft dat over een tijdje niet meer te zijn. Door te blijven oefenen geef ik mezelf de kans om vooruitgang te merken.
Dat vraagt geduld. En eerlijk gezegd is dat soms best lastig. Je wilt natuurlijk graag dat iets snel beter wordt. Maar herstel laat zich niet altijd versnellen.
Daarom probeer ik mezelf eraan te herinneren dat iedere oefening weer een stapje vooruit kan zijn.
Een nieuwe gewoonte
De komende tijd wordt thuis oefenen dus onderdeel van mijn dagelijkse routine. Net zoals ik met andere dingen binnen mijn herstel bezig ben, wil ik ook hier proberen er een vast moment van te maken.
Niet omdat alles meteen goed moet gaan, maar omdat regelmatig oefenen mij helpt om ermee bezig te blijven.
Dat past ook bij hoe ik mijn herstel steeds meer zie: niet kijken naar wat nog niet lukt, maar aandacht hebben voor wat ik vandaag wél kan doen.
Stap voor stap verder
Met mijn eerste afspraak bij de logopedie is er weer een nieuw stukje toegevoegd aan mijn herstel.
Ik weet nog niet precies hoe het de komende maanden zal verlopen. Dat hoef ik ook niet allemaal vooraf te weten. Ik wil vooral blijven oefenen, luisteren naar de aanwijzingen van de logopedist en kijken welke kleine veranderingen ik ga merken.
Net als met mijn homelab geldt voor mij eigenlijk hetzelfde principe: stap voor stap, rustig blijven en niet alles tegelijk willen doen.
De komende tijd zal ik hier ongetwijfeld nog vaker over schrijven. Misschien over een oefening die goed gaat, een moment waarop ik merk dat iets gemakkelijker wordt, of juist over een dag waarop het even tegenzit.
Want ook dat hoort bij opnieuw opbouwen tijdens mijn herstel.
Heb jij ervaring met oefenen en herstel?
Misschien heb je zelf ervaring met logopedie, revalidatie of een andere vorm van oefenen. Of misschien help je iemand die hiermee bezig is.
Wat hielp jou om het oefenen vol te houden? En merkte je dat kleine stappen uiteindelijk een groot verschil konden maken?
Laat het gerust weten in de reacties. Ik vind het interessant om ervaringen, tips en ideeën van anderen te lezen.